01 09 2015

SELAM OLSUN O CANLARA

dışarıda ayaz/içimde yangın

dışarıda ayaz! içimde yangın

kış ne kıyamet ne

içim içime sığmıyor hani

 

                      bu bizim hallarımız

                      doğuştan değil

                      değişmez değil

 

bir kuşluk vakti

yeşili solurken otlar

tutuşurken yüreğimizin koru

yurdumun bütün köylerinde

avrat/oğul tekmil canlar

bellediğimiz bir türküyü söyleyerek:

                  

                   “kıyım kıyım kıyanlara

                   bizi insan sayanlara

                   yarınlar devrim olur

                   selam olsun o canlara”

 

adımlarımız boydan boya yurt

bilmediğimiz köşe mi var

o dağlara/o toprağa

ve insanlarına yurdumun

özlem duya duya varır yüreğimiz

 

                   bir gök gürültüsü

                   yağmurumuzu kusacak/yakındır

                   alınlarda ter/

                   avuçlarda nasır

                   halkımın süsü

 

uyandı dağlarda çoban ateşleri

yol göründü bize

güneşte ışık, devrime sancı

yumruklarımız şimdilik sabır

dostluğumuza doğur yavrunu

alıştır kendini acıya cancağızım

alıştır kendini türkülere

ağlama bacı

 

                   eşkiyalar kapımızı vakitsiz/

                   çalarlarsa kadınım

                   ölüm ayırır beni yüreğimden ancak

 

sürgün be helalım

beklediğimiz

yurdun dört yanında gözlerimiz

yurdun dört yanında yüreklerimiz

ellerimiz çıngı beyinlerimiz yalım

sürerlerse Edirne’den – Ardahan’a

ne olur sevdalım

 

kadınım yurt bakışlım

işte bir yumruk gibi balyamız

sırt benim sırtım

yurt benim yurdum

 

halkımın soluklarında kokladım dertlerini

tan ağaranda

çift koşumunda

sürerim namluya halkımın yüreğini

tankların paletlerine dolaşır hıncımız

bizimle çoğalır zaman zindanlarda

 

ve bizler ki cancağızım

düşeriz köşebaşlarında

aman dilemeden hayınlara

yasalar mı

sustu onlar

kızıla boyadı toprağı, kanımız

tepeden bakarak rezilce rapor tuttular

sabırdı aydınlığa acımız

 

yürekleri ellerine kanadı anaların

sildiler ağızlarını

sustular

vardı gitti kan güllerine analar

orda çoğaldılar

 

selam olsun o canlara

körükleyin ateşimizi

yeniden yanalım yurda

aha bak:

 

                        yeşerdi ağaç

                         yürüdü su

                        uçtu böcek

                        halkım benim

                        yarına sizinle yürünecek

 

Savaş CANOĞUL (Bekir KOÇAK)

(Yeni Toplum, Sayı: 12, Kasım 1976, s. 72–74)

 

 

___________

Bekir KOÇAK: Yozgat 1946 doğumlu. Şair. 1978'de Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümünü bitirdi. Yoğun siyasal olayların yaşandığı dönemin etkisiyle şiirlerinde "Savaş CANOĞUL" adını kullandı.

YAPITLARI: Özgürlüğün Elleri (Şiirler, 1975), Gizemi Temmuzda Saklı (Şiirler, 2000)

97
0
0
Yorum Yaz